Hiero sta ikke op een minihuisje dat vastzit aan een groot grachtenpand ergens langs de Amstel. Het is een pothuisje, zegt Zampie. Dat weet hij nog van een vroeger kattenleven toen hij muizen moest vangen in zo’n mooi, sjiek grachtenhuis. Pothuisjes zie je alleen in de grachtengordel. Alleen de rijke mensen hadden geld om een pothuisje aan hun gigagrachtenpand te bouwen. Arme mensen waren al blij als ze een dak boven hun hoofd hadden. Ikke zou best in zo’n klein, lief huisje willen wonen.

In het pothuisje werden vroeger potten bewaard, zegt Zampie. Daarom heet het huisje pothuisje -> da’s logisch, hihi. Wat zat er nou in die potten? Misschien wel Amsterdamse uitjes in het zuur? Of diamanten? Of de zweetsokken van de bewoners? Of misschien wel kattenbrokjes? Nee, die hadden ze nog niet in zestienhonderd-nogwat.

Op een pothuisje kun je lekker in het zonnetje liggen. Dat is heel fijn.
Voor poezies en voor paaltjes.